سانتیاگو رامون کاخال ” از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد “

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سانتیاگو رامون کاخال
Cajal-mi.jpg
متولد ۱ مهٔ ۱۸۵۲
نابارا, اسپانیا
مرگ ۱۸ اکتبر ۱۹۳۴ میلادی (۸۲ سال)
مادرید, اسپانیا
ملیت اسپانیایی
رشته فعالیت علوم اعصاب
دانش‌آموختهٔ دانشگاه کمپلوتنسه مادرید
دلیل شهرت به خاطر مطالعه سیستم عصبی
جوایز Nobel prize medal.svgجایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۱۹۰۶)

سانتیاگو رامون کاخال (به اسپانیایی: Santiago Ramón y Cajal) ‏زیست‌شناس اسپانیایی برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ۱۹۰۶ به خاطر مطالعه سیستم عصبی بود. سانتیاگو رامون کاخال (به اسپانیایی: Santiago Ramón y Cajal)، (ناوارا، ١٢ مه ١٨٥٢ – مادرید، ١٧ اکتبر ١٩٣٤) پزشک اسپانیایی، و متخصص بافت‌شناسی و آسیب‌شناسی آناتومیک بود. در سال ۱۹۰۶، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را برای کشف مکانیسمهای ریخت شناسی و روندهای اتصالی یاخته‌های عصبی از آن خود کرد. نظریه ی نوین و انقلابی او که بعدها به نام “دکترین نورون” خوانده شد، بر این اساس بود که بافت مغزی از یاخته های منفردی تشکیل شده است.

زندگینامه

سانتیاگو فرزند خوستو رامون کاساسوس (به اسپانیایی: Justo Ramón Casasús) و آنتونیا کاخال (به اسپانیایی: Antonia Cajal) بود که هر دو اهل روستای لارس (به اسپانیایی: Larrés)بودند[۱]. کودکیش در جابه‌جایی های مکرر به همراه پدر جراحش گذشت. پدرش در ابتدا به عنوان دستیار جراح مشغول به کار شد و به جهت کسب معاش به آرایشگری و حجامت نیز مبادرت ورزید. در سن هشت سالگی پدرش جهت شروع کار جراحی به یک شهر بزرگتر نقل مکان کرد، در همین شهر بود که رامون به نقاشی علاقه‌مند شد. در سال ١٨٦٦ به دلیل علاقه مفرط به نقاشی پدرش او را تنبیه کرده و به دست کفاشی سخت‌گیر سپرد و سرانجام کاخال در حرفه کفاشی به درجه بالایی از مهارت رسید. سانتیاگو تحصیلات ابتدایی را در دبستان مذهبی خاکا (به اسپانیایی: Jaca) انجام داد و دورهٔ دبیرستان را در در دبیرستان ئوسکا (به اسپانیایی: Huesca) گذراند. دوران دبیرستان او با ناآرامی‌های اجتماعی در اسپانیا همزمان بود که منجر به تبعید ایزابل دوم و جمهوری اول اسپانیا شد.در سال ١٨٦٨ و در پایان دوره ی دبیرستان، سانتیاگو نیز به صف انقلابیون پیوست.

بزرگسالی و زندگی حرفه‌ای

سانتیاگو برای تحصیل در رشتهٔ پزشکی به ساراگوسا(به اسپانیایی: Zaragoza) رفت و در سال ١٨٧٠ خانواده اش نیز در این شهر به او پیوست. او در تحصیل موفق بود و در ژوئن ١٨٧٣ در سن ٢١ سالگی مدرک پزشکی خود را دریافت کرد. سپس به خدمت نظام فرا خوانده شد و در هنگ پنجم تحت فرمان امیلیو کاستلار (به اسپانیایی: Emilio Castelarرئیس جمهور وقت خدمت کرد.

پزشکی در ارتش و جنگ کوبا

کاخال نخستین ماههای خدمت در ارتش را در ساراگوسا سپری کرد. سپس اداره ی بهداری ارتش برای پزشکان امتحان ورودی برگزار کرد که کاخال از میان ١٠٠ نفر مقام ششم را به دست آورد و با درجه ی سرهنگی به بورگوس (به اسپانیایی: Burgos) فرستاده شد. در این هنگام، جنگ استقلال کوبا در جریان بود و کاخال با درجه ی کاپیتانی به کوبا فرستاده شد. این ارتقای درجه به دلیل سفر دریایی طولانی و پرخطر بود. کاخال پیش از سفر شیفتهٔ پارکها و باغهای هاوانا و پوشش گیاهی گرمسیری شد که در کتابها درباره ی آن خوانده بود. اما، به زودی دریافت که این آب و هوا به مذاق اروپاییها خوش نمی‌آید. به علاوه، عدم وجود پوشش گیاهی وسیعی که او در خیال پرورانده بود و حضور چشمگیر پشه های حامل مالاریا، تصورات رمانتیک کاخال از جزیره را نابود کردند. پدرش چند سفارشنامه به دست آورده بود تا بتواند به محلی بهتر اعزام شود، اما کاخال آنها را رد کرد. در نتیجه به بدترین مقصد ممکن فرستاده شد که درمانگاه ویستاهرموسا (به اسپانیایی: Vistahermosa) در استان کاماگویی (به اسپانیایی: Camagüey) بود که یکی از خطرناکترین نقاط جزیره بود. کار در این شرایط و در منطقه‌ای مردابی با سربازان بیماری که دچار مالاریا و اسهال خونی بودند، باعث تحلیل جسمانی کاخال شد و خود نیز به همان بیماریها دچار شد. پس از طی دوران نقاهت به درمانگاه سان ایسیدرو (به اسپانیایی: San Isidro) فرستاده شد که شرایطی به مراتب بدتر داشت. پس از چند بار جابه‌جایی بالاخره در ژوئن ١٨٧٥ به اسپانیا بازگشت. تجربیات او از دیوانسالاری ارتش در طول اقامتش در کوبا به تلخی بیماریهایی بودند که دچارشان شد. کاخال مجبور به مقابله با هرج و مرج اداری، بی‌لیاقتی و بی اخلاقی برخی فرماندهان ارتش شد زیرا از فرمانده تا آشپزها و حتا برخی درجه‌داران بالاتر غذا و سایر مایحتاج بیماران و مجروحان را برای خود برمی‌داشتند. این تجربیات تلخ باعث شد که کاخال برای ترک کوبا درخواست اجازه کند و پس از تشخیص لاغری مفرط ناشی از مالاریا و به علت ناتوانی در خدمت در جبهه با درخواست او موافقت شد. کاخال مجبور شد به کارمند شیفت رشوه دهد تا بتواند نیمی از حقوق معوقهٔ خود را دریافت کند. در بازگشت به اسپانیا و با مراقبهای مادر و خواهرانش، او به تدریج سلامتی خود را به دست آورد.

آغاز علاقه به پژوهش

در سال ١٨٧٥ کاخال تحصیل در دکترا را آغاز کرد و این شروع کار علمی او بود. در سال ١٨٧٧ و در سن بیست‌وپنج سالگی مدرک دکترا را دریافت کرد. او در سال ١٨٧٦، حتا پیش از شروع به کار به عنوان دستیار کشیک و دیدن بیماران در مطب خصوصی پدرش، خود هزینهٔ خرید اولین میکروسکوپش را پرداخت. کاخال در ساراگوسا مشغول به کار شد و این آغاز دورانی پر فراز و نشیب در زندگی او بود. سال ١٨٧٨ برایش سالی شوم بود، چرا که در آن سال به بیماری سل مبتلا شد. اما سال ١٨٧٩ سالی موفقیت آمیز بود و کاخال به مدیریت موزه‌های آناتومی ساراگوسا برگزیده شد. در همین سال با سیلوریا فانیاناس گارسیا (به اسپانیایی: Silveria Fañanás García) ازدواج کرد و بعدها با او صاحب هفت فرزند شد. در سال ١٨٨٣ کرسی آناتومی تشریحی دانشکده پزشکی والنسیا را به دست آورد و در همان جا به مطالعهٔ اپیدمی وبایی که شهر را در سال ١٨٨٥ تکان داد پرداخت. در سال ١٨٨٧ به بارسلون رفت و به عنوان استاد در کرسی نوپای بافت‌شناسی در دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه بارسلون مشغول شد. در سال ١٨٨٨ که کاخال آن را “سال اوج خود” خوانده است، مکانیسمهای ریخت‌شناسی و روندهای اتصالی یاخته های عصبی در مادهٔ خاکستری مغز سیستم عصبی مغزی-نخاعی را کشف کرد. نظریهٔ او در سال ١٨٨٩ در کنگرهٔ انجمن آناتومی آلمان که در برلین برگزار شد، مورد پذیرش قرار گرفت. بر اساس این نظریه، که بعدها با عنوان نظریه نورونی مشهور شد، ساختار سیستم عصبی به عنوان مجموعه ای از واحدهای مستقل جدا از هم تعریف می‌شود. این نظریه هم‌چنین به قانون پولاریزاسیون دینامیک می‌پردازد که بر اساس آن می‌توان انتقال یکسویه تحریک عصبی را توضیح داد. وی با کشف انتهای سبدی شکل فیبرهای صعودی نشان داد که تماس بین سلول های عصبی از هر سو ممکن نیست و این تماس نه میان دندریتها با همدیگر و نه میان شاخه‌هایی از فیبر های عصبی است، بلکه میان شاخه های عصبی از یک طرف و جسم سلولی و زوائد دندریتیک از طرف دیگر وجود دارد. در سال ١٨٩٢، کاخال کرسی بافت‌شناسی و بافت‌شیمی نرمال و آناتومی پاتولوژی دانشگاه مرکزی مادرید را پذیرفت. او توانست از دولت بخواهد که آزمایشگاه پژوهشهای زیست‌شناسی را تاسیس کند و خود از هنگام تاسیس آن در ١٩٠٢ تا سال ١٩٢٢ که به مؤسسهٔ کاخال رفت در این آزمایشگاه کار کرد. پس از آن تا هنگام مرگ در مؤسسه ی کاخال به کار پرداخت. از سال ١٨٩٢ تا ١٩٠٤، اثر اصلیش کتاب بافت‌شناسی سیستم عصبی انسان و مهره‌داران را به صورت جزوه چاپ کرد. چاپ کتاب تخریب و بازسازی سیستم عصبی در سالهای ١٩١٣ تا ١٩١٤ صورت گرفت.

جوایز و افتخارات

او جوایز و افتخارات متعددی از مراکز علمی سراسر جهان کسب کرده است که عبارت اند از مدال هلمهولتز (١٩٠٥)، جایزهٔ ملی مسکو(١٩٠٠)[۲]، دکترای افتخاری از دانشگاههای کلارک، بوستون، سوربون و کمبریج در سال ١٨٩٩. در نیمه‌شب ٦ اکتبر ١٩٠٦، کاخال تلگرافی از سوئد دریافت کرد. در این تلگرام به او اطلاع داده شده بود که جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را به طور مشترک با کامیلو گلژی دریافت کرده است. نخستین واکنش او این بود که گفت این شوخی دانشجویانش است و به رختخواب رفت. تنها فردای آن روز با خواندن خبر در روزنامه آن را باور کرد. در سال ١٩٥٢ و پس از مرگ، فرانسیسکو فرانکو لقب مارکس رامون کاخال را به او داد.

دانشگاه آزاد اسلامی تهران (منبع ویکیپدیا)

دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی می‌باشد. این دانشگاه در میان پنج واحد برتر دانشگاه آزاد اسلامی بوده و دارای ۹ دانشکدهٔ الهیات و معارف اسلامی، زبان‌های خارجی، شیمی، علوم انسانی، علوم پایه، علوم زیستی، علوم و فنون دریایی، فنی و مهندسی و مدیریت و علوم اجتماعی می‌باشد که ساختمان اصلی آن در محلهٔ حکیمیه تهران قرار گرفته‌است. این واحد دانشگاهی نشریه‌ای با نام “سیمای دانشگاه” را به صورت ماهانه منتشر می‌کند. این نشریه پنجمین سال انتشار خود را می‌گذراند. در این نشریه به اخبار و رویدادهای دانشگاهی پرداخته می‌شود.[۱]

 

معرفی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۶۵ تاسیس گردید و با ۳۰ نفر دانشجو شروع به کار کرد. ریاست این دانشگاه در ابتدا بر عهدهٔ دکتر احمد شاهورانی بود. سپس به ترتیب دکتر علی معصومی، دکتر مرتضی خسروی و دکتر پیمان مهستی ریاست این دانشگاه را تا مرداد ۱۳۸۴ برعهده داشتند. ودر اردیبهشت سال ۱۳۹۱ ریاست دانشگاه از دکتر یعقوب نژاد به دکتر اخوان فرد انتقال یافت و دکتر اخوان فرد ریاست دانشگاه را برعهده گرفته بود.در دی ماه ۹۲ طی حکمی ریاست دانشگاه به دکتر علی محمد صفانیا رسید.

کل دانشجویان این واحد دانشگاهی تا پایان سال تحصیلی 1394-1395، 34864 نفر است که شامل 21945 دانشجو در مقطع کارشناسی، 11354 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و 1565 نفر در مقطع دکترا است. هم‌چنین بالغ بر 91000 دانشجو نیز از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند. در حال حاضر 555 نفر عضو هیأت علمی تمام‌وقت و نیمه‌وقت در این دانشگاه مشغول به کار هستند. همچنین ۶۴۴ نفر پرسنل اداری در این دانشگاه مشغول به کار هستند. این دانشگاه در هر سال تحصیلی حدود ۱۶۰۰ نفر دانشجوی مهمان را نیز پذیرا می‌باشد.[۲]

این دانشگاه دارای ۲۹ انجمن علمی، ادبی و هنری می‌باشد. علاوهٔ بر آن چاپ و انتشار ده‌ها نشریهٔ دانشجویی در زمینه‌های علمی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی نیز از دست‌آوردهای این دانشگاه‌است. این دانشگاه همچنین به کسب عناوین قهرمانی در مسابقات ورزشی منطقه ۸ و سراسری دانشگاه آزاد اسلامی، کسب عنوان بهترین میزبان رقابت‌های فوتبال در منطقهٔ ۸، کسب جایزهٔ مدیر نمونهٔ فرهنگی طی سال‌های مختلف و کسب رتبهٔ اول جشنوارهٔ نشریات دانشگاهی منطقه ۸ نیز نائل شده‌است. ثبت ۳۶ اختراع از سوی اعضای باشگاه پژوهشگران جوان واحد تهران شمال، با ۴۴۹ عضو و ۲۱۰ عنوان فعالیت پژوهشی، از دیگر افتخارات این دانشگاه محسوب می‌شود. شایان ذکر است که چاپ[۲] 1085 مقاله  (ISI ( wos- listed  و 1235مقاله ISC و 1145 مقاله در مجلات علمی-ترویجی و سایر مجلات علمی از دیگر افتخارات این دانشگاه محسوب می‌شود.

فضای آموزشی این واحد دانشگاهی در حال حاضر بیش از ۳۵ هزار متر مربع می‌باشد که با انتقال کامل دانشکده‌های این دانشگاه به پردیس حکیمیه (به مساحت ۲۱۱۷۶۰ متر مربع)، سرانه فضای آموزشی، رفاهی و ورزشی هر دانشجو به ۱۰ متر مربع افزایش خواهد یافت.

این واحد دانشگاهی دارای ۴ لابراتوار زبان، ۵۴ آزمایشگاه و ۱۱ کارگاه مجهز به امکانات و دستگاه‌های پیشرفته از جمله دستگاه جذب اتمی، FT-IR،GC/MS و XRD می‌باشد. تمام دانشکده‌های این واحد به سیستم مکانیزهٔ کتابخانه‌ای مجهز هستند که در آن‌ها می‌توان از خدمات کتابخانهٔ دیجیتالی نیز استفاده نمود. در این کتابخانه‌های این واحد ۹۳۰۰۰ جلد کتاب با ۵۵۹۲۳ عنوان و بیش از ۱۰۰۷۸ جلد مجلهٔ فارسی، لاتین و عربی در ۱۹۷۵ عنوان، موجود می‌باشد. تعداد نشریات این دانشگاه ۱۴ عنوان می‌باشد که شامل ۸ عنوان علمی-پژوهشی، یک عنوان علمی-ترویجی و ۵ عنوان علمی-عمومی می‌باشد.

این دانشگاه همچنین در بخش ارتباط با صنعت به موارد روبرو پرداخته‌است: شرکت در نمایشگاه‌های پژوهشی و فناوری، شرکت در ۸ طرح پژوهشی برون دانشگاهی، عقد ۱۱ مورد تفاهم‌نامهٔ داخلی، ۳ مورد تفاهم‌نامهٔ خارجی، ۲ تفاهم‌نامه با دانشگاه‌های خارج از کشور(نیگاتا ژاپن و سی‌ینا ایتالیا)، شرکت در طرح‌های راه‌اندازی مراکز تحقیقاتی، هماهنگی امور مرکز تحقیقات نمک دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال-گرمسار، انجام امور مربوط به ۳ تیم روباتیک جهت شرکت در مسابقات روبوکاپ دانشگاه‌های امیر کبیر، خوارزمی ۲۰۱۲ و اُپن ۲۰۱۱ ایران و سایر مسابقات[۳]

دانشکده‌ها

دانشکده الهیات و معارف اسلامی

دانشکده الهیات و معارف اسلامی یکی از قدیمی‌ترین دانشکده‌های این واحد است که در حال حاضر بیش از ۱۳۰۰ دانشجو در دو مقطع تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشتهٔ الهیات و معارف اسلامی با گرایش‌های علوم قرآن و حدیث، فقه و حقوق اسلامی و همچنین ادیان و عرفان، به تحصیل مشغولند. از این دانشکده تا به حال بیش از ۵۰۰۰ نفر فارغ‌التحصیل شده‌اند. این دانشکده دارای ۳۳ نفر عضو هیئی علمی می‌باشد.[۴][۵]

دانشکده زبان‌های خارجی

دانشکده زبان‌های خارجی در سال ۱۳۷۲ شروع به کار کرده‌است. این دانشکده دارای کتابخانه، سایت کامپیوتر و آزمایشگاه می‌باشد.[۶][۷]

دانشکده شیمی

دانشکده شیمی در سال ۱۳۷۸ تاسیس گردید. این دانشکده دارای ۱۵۹۲ دانشجو می‌باشد. این دانشکده دارای ۶۰ نفر هیأت علمی می‌باشد که این تعداد ۱۰ نفر دارای مرتبهٔ استادی، ۶ نفر دارای مرتبهٔ دانشیاری، ۲۶ نفر دارای مرتبهٔ استادیاری و ۱۸ نفر دارای مرتبهٔ مربی یکی می‌باشند. این تعداد هیأت علمی باعث شده‌است که این دانشکده به یکی از بزرگترین مراکز علمی دانشگاهی در خصوص رشتهٔ شیمی تبدیل گردد.

رشته‌های موجود در این دانشکده: شیمی کاربردی-شیمی آلی(در مقطع دکترا)، شیمی کاربردی-شیمی آلی-شیمی تجزیه-شیمی فیزیک-شیمی معدنی(در مقطع کارشناسی ارشد)، شیمی کاربردی-شیمی محض-مهندسی تکنولوژی صنایع شیمیایی(در مقطع کارشناسی)

تجهیزات این دانشکده: کتابخانه، ۳ سایت کامپیوتری، ۶ آزمایشگاه تخصصی و تحقیقاتی، ۹ آزمایشگاه غیرتخصصی، کارگاه شیشه‌گری و آزمایشگاه فیزیک[۸][۹]

پرونده:علامت رسمی دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

علامت رسمی دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

دانشکده علوم انسانی و علوم اجتماعی

علامت رسمی دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

سرپرستی این دانشکده بر عهده دکتر علی مرادخانی می‌باشد. دانشکده علوم انسانی در سال ۱۳۷۳ تاسیس گردید و در سال ۱۳۷۶ فعالیت‌های رسمی خود را آغاز کرد. این دانشکده دارای ۹۴ نفر عضو هیأت علمی شامل ۷۵ نفر عضو تمام وقت و ۱۹ نفر عضو نیمه‌وقت می‌باشد. این دانشکده مجهز به کتابخانه، لابراتوار زبان، سایت تایپ کامپیوتری و سایت اینترنت می‌باشد.

رشته‌های موجود در این دانشکده: کتابداری،فلسفه،حقوق ،زبان و ادبیات فارسی،تربیت بدنی،قرآن،معارف اسلامی،الهیات(در مقطع کارشناسی پیوسته)، کتابداری(در مقطع کارشناسی ناپیوسته)، فلسفه-علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی در گرایش‌های اطلاع رسانی ،کتابخانه های دانشگاهی ، کتابخانه های عمومی ، کتابخانه های آموزشگاهی-زبان و ادبیات فارسی-حقوق خصوصی ،حقوق جزا و جرم شناسی، حقوق بین‌الملل ،علوم اجتماعی گرایش پژوهشگری و جامعه شناسی و روان شناسی شخصیت (در مقطع کارشناسی ارشد).[۱۰][۱۱] ن.ش..

دانشکده علوم پایه

ریاست این دانشکده بر عهدهٔ دکتر بهرام عکاشه می‌باشد. در حال حاضر تعدادی از رشته های این دانشکده از جمله ریاضی و فیزیک دانشکده اختصاصی ندارند و کلاسهایشان در دانشکده زبان تشکیل می شود.

این دانشکده دارای کتابخانه، سایت اینترنتی و آزمایشگاه می‌باشد.[۱۲]

دانشکده علوم زیستی

ریاست دانشکده را چهره ماندگار زیست شناسی آقای پروفسور احمد مجد بر عهده دارد.[۱۳]

این دانشکده دارای سایت و کتاب خانه بوده و با وجود اساتید فرهیخته ای چون پروفسور احمد مجد، پروفسور پرویز پاکزاد، پروفسور صدیقه مهرابیان،پروفسور مهرانگیز صدوقی ، پروفسور جمیله نوروزی و دکتر سیدنا، یکی از معتبرترین دانشکده ها در زمینه علوم زیستی در بین تمامی دانشگاه های ایران محسوب می شود.[۱۴]

دانشکده علوم و فنون دریایی

دانشکدۀ علوم و فنون دریایی در سال 1369 با پیشنهاد و کوشش دکتر محمدرضا بنازاده ماهانی و حمایت دکتر نوریان ریاست وقت سازمان هواشناسی کشور و پیگیری دکتر خسروی ریاست وقت واحد و همکاری سازمان شیلات، در مرکز علوم جوی و اقیانوسی سازمان هواشناسی واقع در اقدسیه تأسیس شد. اولین ورودی‌های این دانشکده در رشته‌های فیزیک دریا، هواشناسی، شیلات، بیولوژی دریا، شیمی دریا و آلودگی دریا در مقطع کارشناسی ارشد مشغول به تحصیل شدند. در سال 1393 به همت دکتر صفا نیا ریاست محترم واحد دوره های دکتری در دانشکده علوم فنون دریایی راه اندازی گردید. در حال حاضر بیش از دو هزار دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در این دانشکده مشغول به تحصیل هستند و با بیش از 50عضو هیئت علمی تمام وقت و نیمه وقت منحصر به فردترین دانشکدۀ علوم و فنون دریایی کشور است. این دانشکده در طول فعالیت 25 ساله خود نقش اصلی را در توسعۀ علوم دریایی و تأمین نیروی متخصص را در کشور ایفا کرده است . ریاست این دانشکده بر عهدهٔ دکتر کامران لاری می‌باشد.[۱۵]

دانشکده فنی و مهندسی

این دانشکده از لحاظ تعداد دانشجو، بزرگترین دانشکدهٔ دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال می‌باشد. فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی این دانشکده در سال ۱۳۷۲ آغاز گردید. این دانشکده در سال ۱۳۸۰ دارای ۲۷۸۱ دانشجو در چهار رشتهٔ مهندسی کامپیوتر(نرم‌افزار)، مهندسی محیط زیست، مهندسی صنایع و مهندسی شیمی بوده‌است. تا کنون نیز ۱۴۴۳ نفر از این دانشکده فارغ‌التحصیل شده‌اند.

ریاست این دانشکده بر عهده‌ی مهندس مجید اسدی شهمیرزادی می‌باشد.

در حال حاضر این دانشکده دارای رشته های مهندسی عمران(در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد)، مهندسی صنایع(در مقطع کارشناسی پیوسته)، مهندسی کامپیوتر-نرم‌افزار(در مقاطع کارشناسی ارشد، کارشناسی پیوسته و کارشناسی ناپیوسته)، مهندسی شیمی(در مقاطع کارشناسی پیوسته و کارشناسی ارشد)، مهندسی معماری(در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد)، مهندسی فناوری اطلاعات(در مقطع کارشناسی)، مهندسی برق(در مقطع کارشناسی) ، مهندسی مکانیک (در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد) و مهندسی رباتیک (در مقطع کارشناسی) می‌باشد.

این دانشکده دارای سه ساختمان بوده که ساختمان شماره یک در خیابان ولی عصر ، بالاتر از چهارراه میرداماد ، کوچهٔ قبادیان غربی و ساختمان شماره دو مستقر در دانشکدهٔ زبان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال مستقر در پردیس حکیمیه و ساختمان شماره سه در خیابان دکتر شریعتی ، نرسیده به میدان قدس ، بن‌بست محوی قرار دارد.

این دانشکده به دلیل فرسودگی و کمبود ظرفیت رشته های مهندسی معماری ، مهندسی مکانیک به ساختمان شماره دو و رشته‌ مهندسی رباتیک به ساختمان شماره سه منتقل شده و برخی از دروس رشته‌های برق و مهندسی فناوری اطلاعات نیز در این ساختمان تشکیل می‌گردد.

این دانشکده دارای ۶۷ عضو هیأت علمی تمام‌وقت، نیمه‌وقت و مدعو می‌باشد.[۱۶]

از جمله انجمن‌های مهم این دانشکده، انجمن ادبی-هنری دلشدگان می‌باشد. این انجمن همه ساله اقدام به برگزاری مراسم‌های خاصی می‌نماید. از آن جمله می‌توان به برگزاری «مراسم بزرگداشت شاعر بزرگ ایران-فردوسی» در ترم دوم سال تحصیلی ۸۹-۹۰، «مراسم روز سپندارمذگان-روز عشق ایرانی» در همین ترم و همچنین «مراسم نقد فیلم Inception» در ترم اول تحصیلی سال ۸۹-۹۰ اشاره نمود. در حال حاضر این انجمن با برگزاری جلسات هفتگی به نقد و بررسی آثار ادبیات ایرانی و خارجی و همچنین نوشته‌های دانشجویان همین دانشکده می‌پردازد.

از اعضای هیئت علمی این دانشکده می‌توان به داریوش ضیایی غفوری,[۱۷]، امیرمسعود بیدگلی[۱۸]، بهروز قلی‌زاده[۱۹]، سیف‌الله غلام‌پور و فرشته جلیلی میان‌دشتی [۲۰] اشاره کرد.

دانشکده مدیریت

این دانشکده در سال ۱۳۷۴ به تصویب رسید و در سال ۱۳۷۵ به صورت رسمی شروع به فعالیت نمود. سرپرستی این دانشکده بر عهدهٔ دکتر علی مرادخانی می‌باشد.

رشته‌های تحصیلی این دانشکده: مدیریت فرهنگی، مدیریت صنعتی، مدیریت اجتماعی، مدیریت بازرگانی، مدیریت دولتی و حسابداری(در مقطع کارشناسی) – مدیریت بازرگانی، مدیریت دولتی، حسابداری و مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی (مقطع کارشناسی ارشد) امکانات این دانشکده: سایت اینترنت و کتابخانه[۲۱][۲۲] ن.ش..